• Święte grzyby mesoamerykańskie: Rdzenni mieszkańcy Meksyku (m.in. Mazatekowie, Aztekowie) używali grzybów zawierających psylocybinę (nazywanych przez Azteków teonanácatl – „ciało bogów”) w rytuałach duchowych i uzdrawiających od ponad 2000 lat. 
• Odkrycie dla Zachodu: W 1955 roku amerykański bankier i etnomykolog R. Gordon Wasson wziął udział w tradycyjnym obrzędzie prowadzonym przez słynną meksykańską uzdrowicielkę (curanderę) Mariat Sabinę w Huautla de Jiménez (stan Oaxaca). 
• Opis naukowy i izolacja: W 1957 roku francuski mykolog Roger Heim opisał oficjalnie gatunek Psilocybe mexicana, a próbniki dostarczone przez Wassona trafiły do szwajcarskiego chemika Alberta Hofmanna (odkrywcy LSD) z firmy Sandoz. Hofmann jako pierwszy wyizolował z nich i nazwał substancje aktywne: psylocybinę oraz psylocynę. 
• Spopularyzowanie w kulturze: Relacja Wassona z podróży ukazała się w 1957 roku w magazynie „Life” („Seeking the Magic Mushroom”), co zapoczątkowało globalne zainteresowanie grzybami psychoaktywnymi. Odmiana Mexican w formie skomercjalizowanych zestawów (growkitów) stała się z czasem jedną z pierwszych i najpopularniejszych linii badawczych udostępnianych mykologom.

• Wygląd owocników:
  • Kapelusze mają średnicę od kilkunastu milimetrów do około 3–5 cm, początkowo stożkowate lub dzwonkowate, z czasem rozpościerające się i przyjmujące barwę od jasnobrązowej, miodowej po ochrowo-brązową.
  • Trzony są smukłe, zazwyczaj jasne (białawe do żółtawych), puste w środku.
  • Pod wpływem uszkodzenia lub ucisku tkanki owocnika często sinieją (reakcja utleniania psylocyny). 
• Zasiedlanie i wzrost: Odmiana ta uchodzi za stosunkowo stabilną, przewidywalną i odporną na mniejsze wahania temperatury, co czyni ją częstym wyborem do obserwacji rozwoju grzybni (mycelium) na podłożu zbożowym lub kokosowym.
• Sklerocja (w przypadku czystej Psilocybe mexicana): Gatunek ten ma zdolność tworzenia podziemnych form przetrwalnych w postaci twardych bryłek grzybni (sklerocjów, tzw. truffles / kamieni filozoficznych), które również gromadzą alkaloidy psychoaktywne. 

Growkit Thai

to popularny zestaw do domowych badań mikologicznych, zawierający w pełni skolonizowaną, dojrzałą grzybnię Psilocybe cubensis (łysiczki kubańskiej) odmiany tajskiej. W Polsce i wielu innych krajach produkt ten jest w pełni legalny wyłącznie do celów edukacyjnych, laboratoryjnych oraz obserwacji mikroskopowych.

• • Odkrycie (1991 rok): Grzybnia została zabezpieczona i skatalogowana przez słynnego amerykańskiego etnomikologa Johna Allena (znanego w środowisku jako Mushroom John). 
  • Lokalizacja: Allen odnalazł tę odmianę podczas swojej podróży po Tajlandii, a dokładniej na wyspie Koh Samui. Grzyby te naturalnie rosły tam na pastwiskach w bogatym w składniki odżywcze podłożu.

• Kontekst kulturowy: Region ten od dawna słynął z lokalnych tradycji oraz festiwali (takich jak Full Moon Party), podczas których serwowano tzw. „magic mushroom milkshakes” (koktajle z grzybami). To właśnie rosnące w tamtejszym klimacie dzikie okazy posłużyły do wyizolowania genetyki, którą dziś znamy jako odmianę Thai.

Charakterystyka biologiczna odmiany: W naturze (oraz w krajach, gdzie uprawa jest legalna) odmiana Thai charakteryzuje się wyjątkowo szybką i agresywną kolonizacją substratu (ok. 25 dni). Generuje liczne, choć nieco mniejsze owocniki o mięsistych, pomarańczowo-brązowych lub czerwonawych kapeluszach i grubych trzonach, dając obfite rzuty.

Growkit B+

to jeden z najpopularniejszych na świecie zestawów z dojrzałą grzybnią Psilocybe cubensis (łysiczki kubańskiej). Ustępuje popularnością jedynie legendarnej odmianie Golden Teacher. Ceniony jest przede wszystkim za swoją niezwykłą odporność na błędy, dynamiczny wzrost oraz wszechstronność. 

• Twórca i Narodziny (Lata 90.): Za twórcę tej odmiany uważa się legendarnego hodowcę z Florydy, znanego w środowisku mykologicznym jako Mr. G. Udało mu się wyizolować szczep, który charakteryzował się niespotykaną wcześniej odpornością na wahania temperatur i błędy hodowlane. 
• Legenda o hybrydzie: Jedna z najbardziej znanych (i naukowo kontrowersyjnych) opowieści mówi, że Mr. G stworzył B+ jako hybrydę dwóch różnych gatunków: Psilocybe cubensis oraz Psilocybe azurescens. Współczesna nauka i genetyka odrzucają tę teorię – krzyżowanie tak różnych gatunków jest biologicznie niemal niemożliwe. B+ to czysty, doskonale wyselekcjonowany szczep Psilocybe cubensis. 

• Wygląd grzybni: Grzybnia B+ charakteryzuje się wyjątkowo gęstą, śnieżnobiałą lub kremową strukturą. Tworzy silne, wyraźnie widoczne rizomorfy (sznury grzybniowe przypominające miniaturowe korzenie), które rozgałęziają się w sposób bardzo regularny. 
• Dynamika wzrostu: Kolonizuje i rozwija się bardzo dynamicznie. Front grzybni przesuwa się w widoczny sposób w krótkich odstępach czasu, co czyni ją idealnym obiektem do obserwacji makro- i mikroskopowych. 
• Morfologia owocników (w środowisku naturalnym): Jeśli grzyb zostanie doprowadzony do owocnikowania, wytwarza masywne, duże owocniki. Kapelusze zmieniają barwę od ciemnobrązowej (w fazie wzrostu) do złocisto-karmelowej, często osiągając imponujące rozmiary. Trzony są grube, mięsiste i stabilne, a po dotknięciu lub uszkodzeniu szybko sinieją na niebiesko-turkusowy kolor (reakcja utleniania związków aktywnych).

Growkit Ecuadorian

• Region: Odmiana Ecuadorian (z gatunku Psilocybe cubensis) pochodzi z wysokogórskich terenów Andów w Ekwadorze.
• Środowisko naturalne: Grzybnia została pozyskana z próbek środowiskowych zebranych na dużych wysokościach nad poziomem morza, co czyni ją dobrze przystosowaną do chłodniejszych i stabilniejszych warunków klimatycznych niż wiele nizinnych odmian tropikalnych.
• Charakterystyka grzybni: Wyrasta z niej gęsta, odporna grzybnia o wolniejszym, lecz bardzo stabilnym tempie kolonizacji substratu. 

https://magicznegrzyby.com.pl/pl/i/Historia-I-Pochodzenie-Gatunkow-Growkt-ow/6